'ıshıll'
10-24-2007, 11:10 PM
Yıldızlarda buldum seni
Seninleyken zamanın nasıl geçtiğini anlamaz
gözlerinin derinliğinde kaybolurdum. Ağa kızına aşık bir çobanın çaldığı
kavalı dinleyen kuzular misali seni dinler Dizlerine uzanırken fırtınadan
kaçan bir geminin kendini sessiz bir limana atışı gibi hayatın tüm
zorluklarını ve tüm yorgunluğumu unutur rahatlardım. Sözlerin hep başka bir
fısıltı gibi ayrı bir musiki tadında kulağıma gelirdi ellerini avuçlarıma
aldığımda ellerim yanar ama bırakamazdım ellerini Ve sen her seferinde daha
bir güzel gelirdin bana seni her gördüğümde biraz daha fazla severdim Gönül
limanıma demirleyebilecek tek geminin sen olduğunu düşünür onun içinde deniz
fenerlerinin sadece senin geleceğin yünü gösterdiğini sanırdım.
Bir kitapta okumuştum. Gök yüzünde insana en
yakın gelen ve en çok ışıldayan göz kırpan sevgilinin yıldızıymış diyordu
okuduğum kitap . senden ayrı olduğum günlerin birinde okumuştum o kitabı. Ve
bir gece yarısı yıldızlar altında sabahladım . bana en yakın olan cıvıl
cıvıl göz kırpan ve tebessüm eden yıldızı buldum . ve o yoldıza bağladım
kendimi. Kendimi artık senin yıldızına bağlamıştım senden önce veya senden
sonra ölmek yoktu. Yanımda olmadığın zaman o eşlik edecekti bana ve o
duyacaktı ilk kez şiirlerimi onunla beraber yiyecektim yemeğimi Birgün
aniden her yönünle değiştin şiirlerimle alay eder beni küçümser incitmeye
yaralamaya kalkar bi hale geldin ve sen sebebini bilmediğin hareketlerden
dolayı nereye gittiğini bilmeden kendinden tiksindirerek gittin. Birgece
sana yazıpta okuyamadığım şiirlerimde aklıma kendimi bağladığım yıldız geldi
yıldızı aradım hala yerinde cıvıl cıvıl ve pırıl pırıl yine göz kırpıyor
gülümsüyordu. İşte o an anladım. Ben seni onlaştırmış sen yerine onun
yıldızına bağlamıştım kendimi Sen o değildin ve ben seni onlaştırmanın
cezasını çekiyordum o vardı ve birgün karşılaşacaktım ve onu sevecektim
Seninleyken zamanın nasıl geçtiğini anlamaz
gözlerinin derinliğinde kaybolurdum. Ağa kızına aşık bir çobanın çaldığı
kavalı dinleyen kuzular misali seni dinler Dizlerine uzanırken fırtınadan
kaçan bir geminin kendini sessiz bir limana atışı gibi hayatın tüm
zorluklarını ve tüm yorgunluğumu unutur rahatlardım. Sözlerin hep başka bir
fısıltı gibi ayrı bir musiki tadında kulağıma gelirdi ellerini avuçlarıma
aldığımda ellerim yanar ama bırakamazdım ellerini Ve sen her seferinde daha
bir güzel gelirdin bana seni her gördüğümde biraz daha fazla severdim Gönül
limanıma demirleyebilecek tek geminin sen olduğunu düşünür onun içinde deniz
fenerlerinin sadece senin geleceğin yünü gösterdiğini sanırdım.
Bir kitapta okumuştum. Gök yüzünde insana en
yakın gelen ve en çok ışıldayan göz kırpan sevgilinin yıldızıymış diyordu
okuduğum kitap . senden ayrı olduğum günlerin birinde okumuştum o kitabı. Ve
bir gece yarısı yıldızlar altında sabahladım . bana en yakın olan cıvıl
cıvıl göz kırpan ve tebessüm eden yıldızı buldum . ve o yoldıza bağladım
kendimi. Kendimi artık senin yıldızına bağlamıştım senden önce veya senden
sonra ölmek yoktu. Yanımda olmadığın zaman o eşlik edecekti bana ve o
duyacaktı ilk kez şiirlerimi onunla beraber yiyecektim yemeğimi Birgün
aniden her yönünle değiştin şiirlerimle alay eder beni küçümser incitmeye
yaralamaya kalkar bi hale geldin ve sen sebebini bilmediğin hareketlerden
dolayı nereye gittiğini bilmeden kendinden tiksindirerek gittin. Birgece
sana yazıpta okuyamadığım şiirlerimde aklıma kendimi bağladığım yıldız geldi
yıldızı aradım hala yerinde cıvıl cıvıl ve pırıl pırıl yine göz kırpıyor
gülümsüyordu. İşte o an anladım. Ben seni onlaştırmış sen yerine onun
yıldızına bağlamıştım kendimi Sen o değildin ve ben seni onlaştırmanın
cezasını çekiyordum o vardı ve birgün karşılaşacaktım ve onu sevecektim